راه های درمان بیماری گوش شناگر و علل آن

بیماری گوش شناگر

بیماری گوش شناگر

بیماری گوش شناگر نوعی عفونت مجرای گوش شناخته می شود که عامل اصلی ایجاد آن باکتری ها و قارچ ها هستند. افرادی که به مدت طولانی در آب های شیرین شنا می کنند بیشتر از سایرین در معرض بیماری گوش شناگر قرار دارند. اگر نسبت به درمان این بیماری بی توجه باشید مزمن و آزار دهنده خواهد شد.

 

چه عواملی سبب ایجاد بیماری گوش شناگر می شود و راه های درمان آن چیست؟ بیماری گوش شناگر در اغلب افراد فقط یکبار رخ داده و درمان می شود. اما در برخی از افراد درمان دشوار شده و به صورت یک بیماری مزمن و آزار دهنده در می آید. عامل اصلی در بروز این بیمار، قارچ ها و میکروب ها هستند و معمولا در شناگرانی که به مدت طولانی در آب شیرین شنا می کنند بروز پیدا می کند. زیرا کانال گوش آن ها دچار رطوبت بیش از حد می شود و پوست مجرای گوش آسیب جدی می بیند. هنگامی که پوست مجرای گوش تخریب شود باکتری ها نفوذ بیشتری پیدا می کنند. شاید تا به اینجا تصور کنید که این بیماری فقط در شناگران بروز پیدا می کند. در صورتی که سایر افراد هم می توانند دچار این عارضه شوند و بعد از مشاهده علائمی مانند احساس درد و یا خارش در ناحیه گوش باید به متخصص مراجعه کرده و با انجام تست شنوایی از سلامت شنوایی خود اطمینان حاصل کنند.

عوامل بروز بیماری گوش شناگر

عواملی مانند خارش مداوم گوش ، اگزما و تمیز کردن بی رویه گوش بوسیله گوش پاک کن زمینه تخریب این بخش از گوش را فراهم می کند. یک باور اشتباه در بسیاری از افراد وجود دارد که در مطالب گذشته نیز به آن اشاره کردیم و آن هم این است که باید گوش را توسط گوش پاک کن تمیز کرد تا آلودگی ها از آن خارج شوند. در صورتی که گوش به طور طبیعی دارای مکانیزم پاک شوندگی است. به این معنی که هر چند وقت یکبار اقدام به خارج کردن آلودگی ها از خود می کند. این مکانیزم در برخی از افراد دچار اختلال شده و عارضه ای به نام تجمع بیش از حد مایعات در گوش رخ می دهد.
علاوه بر مواردی که به آن ها اشاره کردیم فاکتورهای دیگری نظیر تعریق بیش از حد ، هوای مرطوب و شرجی و همچنین باقی ماندن آب در گوش بعد از حمام کردن می تواند زمینه را برای بروز این بیماری فراهم کند. استفاده نادرست از هدفون و سمعک می تواند عوارض زیادی مانند این بیماری را در پی داشته باشد. توصیه می کنیم افراد بعد از خرید سمعک برای آگاهی از استفاده صحیح آن را نزد ادیولوژیست ببرند.

علائم بیماری

از مهم ترین علائم و نشانه های بیماری گوش شناگر درد است. متاسفانه میزان درد به قدری زیاد است که هنگام دست زدن به لاله گوش نیز آن را احساس خواهید کرد. در شرایطی مانند جویدن غذا و صحبت کردن نیز درد تشدید خواهد شد. در برخی از افراد قبل از بروز درد شاهد خارش و تورم در مجرای گوش هستیم. گره های لنفاوی در این بخش بزرگ و قرمز می شوند. تخلیه چرک از گوش یکی دیگر از علائم مورد نظر است که باید حتما به پزشک متخصص رجوع کنید. چرک های تخلیه شده در ابتدای بیماری بدون بو و رنگ هستند اما با تشدید بیماری شاهد بدبو و چرکی شدن آن خواهیم بود. کم شنوایی می تواند از عوارض این بیماری باشد اما به طور موقتی است و بعد از درمان ، قدرت شنوایی فرد برمی گردد.

علائم بیماری

 

راه های درمان بیماری

بخش اعظمی از بیماری ها اگر در مرحله اول شناسایی شوند به راحتی قابل درمان بوده و می توان از عوارض آن جلوگیری کرد. در بیماری گوش شناگر باید درمان به سرعت انجام شود تا دچار عفونت های ناشی از آن نشوید. معمولا از قطره های آنتی بیوتیک برای درمان استفاده می شود و هر چه میزان عفونت بیشتر باشد قدرت درمانی قطره ها بیشتر خواهد بود. برخی از قطره ها باید درون مجرای گوش ریخته شده و برخی دیگر به صورت خوراکی مصرف می شوند. برای تشخیص این بیماری باید نمونه گیری انجام شود و عفونت های درون مجرای گوش آزمایش شوند. به طور معمول بیماری بعد از گذشت 7 الی 10 روز به بهبودی نزدیک می شود و در انتها با انجام شنوایی سنجی میزان شنوایی فرد و آسیب وارده سنجیده می‌شود.

روش های پیشگیری از بیماری گوش شناگر

عدم استفاده از اجسام خارجی و تیز

به هیچ عنوان از اجسام خارجی و تیز برای تمیز کردن گوش خود استفاده نکنید. طبق توصیه ای که در بخش قبل داشتیم استفاده از این ابزارها عامل مهمی در بروز عفونت ها و عوارضی مثل پارگی پرده گوش خواهد بود. معمولا گوش افراد به دلیل شیبی که دارند کمتر آلودگی وارد آن می شود.

عدم شنا کردن در آب آلوده

متاسفانه برخی از استخرها قوانین بهداشتی را رعایت نمی کنند و همین امر عامل مهمی در انتقال بیماری ها خواهد شد. بیماری هایی نظیر گوش شناگر نیز می تواند به دلیل شنا در آب های آلوده و تجمع آلودگی در گوش باشد.

استفاده از پوشش های محافظ

بهتر است در هنگام شنا از محافظ های گوش استفاده کنید تا آب و رطوبت وارد گوش تان نشود. اما اگر به هر دلیلی آب وارد مجرای گوش تان شد باید در سریع ترین زمان ممکن آن را توسط حوله خشک کنید. اجازه ندهید آب وارد گوش شود زیرا می تواند به طور موقت شنوایی شما را تحت تاثیر قرار دهد.

 

 

استفاده از پوشش های محافظ

 

عوارض عفونت گوش شناگر

نه تنها افراد شنا گر بلکه افرادی که دچار بیماری هایی نظیر دیابت یا نقص سیستم ایمنی هستند نیز در معرض این عفونت قرار دارند. به همین دلیل این افراد باید بیشتر از افراد سالم مراقب سلامت گوش خود باشند و به محض مشاهده کوچک ترین عارضه به پزشک متخصص مراجعه کنند. از جمله عوارض عدم درمان این بیماری می توان به اوتیت خارجی و پخش شدن عفونت در سایر نواحی بدن اشاره کرد. در مطالب گذشته شما را با اوتیت گوش خارجی و همچنین اوتیت گوش میانی آشنا کردیم و گفتیم که اوتیت یا سیروز می تواند عاملی در جهت کم شنوایی به شمار رود. در صورتی که درمان نشود در طولانی مدت فرد را دچار ناشنوایی خواهد کرد. عوارض این بیماری بسیار جدی است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *